Relacja z III Dnia Skupienia Diecezji Bydgoskiej
III Diecezjalny Dzień Skupienia Apostolatu Margaretka "Syn człowieczy nie przyszedł, aby Mu służono, lecz żeby służyć." Mk 10,45
17 października 2026 roku w parafii pw. Chrystusa Dobrego Pasterza w Białych Błotach odbył się III Diecezjalny Dzień Skupienia Apostolatu Margaretka oraz osób modlących się za kapłanów. Był to czas wspólnej modlitwy, duchowej refleksji, budowania relacji i odkrywania na nowo piękna służby, do której zaprasza nas Jezus Chrystus – Dobry Pasterz.
Spotkanie rozpoczęło się od zawiązania wspólnoty i modlitwy uwielbienia. Następnie sprawowana była Msza Święta w intencji świętości kapłanów oraz osób otaczających ich swoją modlitwą. Eucharystię sprawowali ks. Paweł Białczyk, duszpasterz Apostolatu Margaretka Diecezji Bydgoskiej, oraz ks. Arkadiusz Muzolf, proboszcz parafii Chrystusa Dobrego Pasterza w Białych Błotach.
Po Eucharystii uczestnicy spotkali się na wspólnej agapie, przygotowanej przez parafialną wspólnotę Dar Komunii. Był to piękny czas rozmów, wzajemnego poznawania się i doświadczania życzliwości gospodarzy.
Pierwszą konferencję, zatytułowaną „Służcie sobie nawzajem w małżeństwie i we wspólnocie”, wygłosili Piotr i Emilia Andrzejewscy, koordynatorzy Apostolatu Margaretka Diecezji Bydgoskiej.
Piotr Andrzejewski przypomniał, że ostatecznym celem chrześcijańskiego małżeństwa jest niebo, dlatego małżonkowie są zaproszeni do wzajemnej troski o swój rozwój duchowy i wspólnego podążania drogą świętości.
„Służenie nie jest niewolnictwem. Służba jest świadomą decyzją, że chcę pomóc” – podkreślił. Zwrócił uwagę, że prawdziwa służba wymaga zaangażowania, niejednokrotnie wysiłku i rezygnacji z własnej wygody.
To właśnie wtedy staje się przestrzenią duchowego wzrastania. Przypomniał także, jak ważna jest świadomość własnej wartości, umiejętność przyjmowania pomocy od innych oraz zwyczajne towarzyszenie drugiemu człowiekowi – również przez modlitwę.
Emilia Andrzejewska wskazała natomiast, że służby uczymy się przez całe życie, a jej początkiem mogą być najprostsze codzienne gesty.
Odwołując się do postaci Szymona z Cyreny, który został przymuszony do niesienia krzyża Jezusa, pokazała, w jaki sposób Chrystus przemienia ludzkie serce. Nawet wtedy, gdy służba rodzi się z obowiązku, zmęczenia czy wewnętrznego oporu, spotkanie z Jezusem może przemienić ją w świadomy dar miłości. „Warto więc zapytać siebie: czy służę, bo muszę, czy z serca?” – zachęcała do refleksji. Jednocześnie przypomniała, że Bóg nie odrzuca człowieka z powodu jego słabości, zniechęcenia czy rozgoryczenia. Przeciwnie – przyjmuje go takim, jakim jest, i cierpliwie przemienia swoją łaską. „Wystarczy przyjść do Niego, a On swoją łaską będzie nas przemieniał” – mówiła.
Drugą konferencję, zatytułowaną „Serce sługi, serce pasterza. O pięknie kapłańskiej posługi”, wygłosił ks. Paweł Białczyk.
Kapłan zaprosił uczestników do spojrzenia na Jezusa jako Dobrego Pasterza, który zna swoje owce po imieniu, daje im poczucie bezpieczeństwa i jest gotowy oddać za nie życie.
Szczególnym punktem rozważania była scena umywania nóg apostołom podczas Ostatniej Wieczerzy. Jezus, świadomy zbliżającej się męki, pochyla się przed swoimi uczniami i wykonuje gest zarezerwowany w ówczesnych realiach dla sługi. W ten sposób ukazuje, że prawdziwa wielkość wyraża się w pokornej miłości. Ks. Paweł przypomniał, że służba rozpoczyna się od przyjęcia daru Bożej miłości. Dopiero człowiek, który pozwala Chrystusowi sobie służyć i doświadcza Jego miłosierdzia, może z wolnym sercem służyć innym. Odnosząc te słowa do kapłańskiego powołania, wskazał, że każdy kapłan działa in persona Christi – w osobie Chrystusa. Skoro więc Jezus jest Pasterzem i Sługą, również kapłan jest wezwany, by być pasterzem i sługą powierzonego mu ludu. Kapłańska codzienność nie jest wolna od trudności, zmęczenia i niełatwych doświadczeń. Mimo to pozostaje piękną drogą oddawania życia Bogu i ludziom. Jej najgłębszy sens nie polega bowiem na szukaniu własnej chwały, ale na służeniu w imieniu Chrystusa i dla Jego chwały. Po konferencjach uczestnicy zgromadzili się na adoracji Najświętszego Sakramentu. Był to szczególny czas uwielbienia Jezusa – Dobrego Pasterza, który zna każdego człowieka, podnosi go z upadków, uwalnia od lęków i wewnętrznych ograniczeń oraz cierpliwie uczy kochać i służyć. W ciszy, modlitwie i uwielbieniu uczestnicy mogli powierzać Chrystusowi swoje troski, słabości oraz intencje kapłanów. Szczególnym momentem było błogosławieństwo Najświętszym Sakramentem. Wspólnie odmówiono również Koronkę do Bożego Miłosierdzia, powierzając miłosiernemu Sercu Jezusa wszystkich kapłanów i prosząc o ich świętość, wytrwałość w powołaniu i wierność Chrystusowi.
III Diecezjalny Dzień Skupienia był nie tylko okazją do pogłębienia duchowości Apostolatu Margaretka, lecz także doświadczeniem żywego Kościoła, w którym modlitwa, wzajemna troska i służba budują prawdziwą wspólnotę.
Przede wszystkim pragniemy podziękować Panu Bogu, który nas zgromadził, połączył nasze drogi i pozwolił nam wspólnie przeżywać ten wyjątkowy dzień. Dziękujemy za Jego obecność, za dar modlitwy, za każde spotkanie, rozmowę i dobro, które dokonało się pośród nas.
Szczególne słowa wdzięczności kierujemy do ks. Pawła Białczyka, diecezjalnego duszpasterza Apostolatu Margaretka, za zaangażowanie, duchowe wsparcie, pomoc w organizacji spotkania oraz przygotowanie homilii i konferencji, które pomogły nam na nowo odkryć piękno kapłańskiej służby.
Z całego serca dziękujemy Emilii i Piotrowi Andrzejewskim, koordynatorom Apostolatu Margaretka Diecezji Bydgoskiej, za przygotowanie i organizację tego wydarzenia, wygłoszenie konferencji, troskę o oprawę muzyczną oraz prowadzenie śpiewu i modlitwy uwielbienia.
Dziękujemy również całej wspólnocie Apostolatu Margaretka, a szczególnie Marcie i Ani, które swoim śpiewem i zaangażowaniem wspierały organizację wydarzenia, animację muzyczną oraz wspólną modlitwę.
Nasza wdzięczność kierujemy także do Andrzeja, Marcina i Ani, którzy przybyli z odległych zakątków Polski, aby swoją obecnością, pracą i pomocą wesprzeć organizację tego wydarzenia. Wasza gotowość do służby jest pięknym świadectwem wspólnoty, która nie zna odległości.
Serdecznie dziękujemy również firmie, która wsparła nas w przygotowaniu nagłośnienia, umożliwiając wszystkim uczestnikom owocne przeżywanie spotkania. Słowa szczególnej wdzięczności kierujemy do ks. Arkadiusza Muzolfa, proboszcza parafii Chrystusa Dobrego Pasterza w Białych Błotach, za otwartość, życzliwość, przychylność i gościnne przyjęcie naszej wspólnoty. Z całego serca dziękujemy także wspólnocie Dar Komunii, a szczególnie pani Anicie za niezwykłą serdeczność, ogrom pracy, troskę o każdy szczegół i przygotowanie agapy. Dzięki Waszemu zaangażowaniu mogliśmy doświadczyć prawdziwej rodzinnej atmosfery i zobaczyć, jak pięknie można realizować służbę w codziennych, konkretnych gestach miłości.
Dziękujemy wszystkim uczestnikom, którzy przybyli, aby wspólnie modlić się za kapłanów, umacniać swoją wiarę i odkrywać, że każdy z nas jest zaproszony do naśladowania Chrystusa – Sługi i Dobrego Pasterza.
Zapraszamy do wspólnej modlitwy i kolejnych inicjatyw Dzień skupienia dobiegł końca, ale nasza wspólna droga modlitwy za kapłanów trwa nadal. Serdecznie zapraszamy wszystkich, którym bliska jest troska o kapłanów i Kościół, do włączania się w inicjatywy Apostolatu Margaretka Diecezji Bydgoskiej.
Już dziś zapraszamy na kolejne rekolekcje pod hasłem „Ukojeni w Bogu”, które odbędą się w dniach 18–20 czerwca 2027 roku w Bąblinie koło Obornik. Będzie to kolejna okazja do zatrzymania się w codziennym zabieganiu, spotkania z Bogiem, wspólnej modlitwy i budowania relacji.
Na stronie www.apostolat.com.pl można już zapisać się na listę osób zainteresowanych udziałem w tych rekolekcjach.
Zachęcamy również do skorzystania z wyjątkowej inicjatywy przygotowanej przez naszą wspólnotę – adwentowej zdrapki modlitewnej. Jest to szczególne wyzwanie na czas Adwentu, które poprzez codzienne zadania zachęca do modlitwy i pomaga rozwijać duchową troskę o kapłanów. Może stać się pięknym sposobem przeżywania Adwentu w duchu wdzięczności, miłości i modlitewnego wsparcia tych, których Bóg powołał do swojej służby.
Niech owoce tego dnia skupienia pozostaną w naszych sercach i przynoszą dobro w codzienności. Niech umacniają nas w wiernej modlitwie za kapłanów i przypominają, że prawdziwa służba rodzi się z serca, które pozwoliło się najpierw ukochać Jezusowi.
Foto: Anna Grzybowska