XVI NIEDZIELA ZWYKŁA

Apostołowie zebrali się u Jezusa i opowiedzieli Mu wszystko, co zdziałali i czego nauczali. A On rzekł do nich: „Pójdźcie wy sami osobno na miejsce pustynne i wypocznijcie nieco”. Tak wielu bowiem przychodziło i odchodziło, że nawet na posiłek nie mieli czasu.
Odpłynęli więc łodzią na miejsce pustynne osobno. Lecz widziano ich odpływających. Wielu zauważyło to i zbiegli się tam pieszo ze wszystkich miast, a nawet ich uprzedzili.
Gdy Jezus wysiadł, ujrzał wielki tłum i zdjęła Go litość nad nimi; byli bowiem jak owce nie mające pasterza. I zaczął ich nauczać.

Rozważanie

W życiu każdego z nas jest czas na pracę, na posiłki, na odpoczynek. Przynajmniej tak powinno być. Każdy z nas potrzebuje takiego czasu, aby móc nabrać sił, zatrzymać się, pobyć sam na sam z Bogiem.

W dzisiejszej Ewangelii Jezus troszczy się o to, aby tego czasu odpoczynku nie zabrakło uczniom. Jest on przecież potrzebny nie tylko do zregenerowania sił, ale także do pogłębienia relacji z Bogiem. Zwróćmy uwagę, że Jezus zaznacza, aby uczniowie udali się osobno w miejsce pustynne. Dlaczego osobno? Może dlatego, aby oni mogli spotkać samego siebie, aby umieli pobyć sami ze sobą i uczyli się kochania także siebie?

Każdy z nas jest świątynią Boga, którego można spotkać właśnie poprzez wejrzenie w siebie, bo tam też jest Bóg. Dobrze jest nieustannie zapraszać Pana Boga do swojego życia poprzez Komunię świętą, kiedy to autentycznie stajemy się Żywym Tabernakulum i możemy zanieść Jezusa do swoich domów, miejsc pracy i odpoczynku.

Zauważmy Jezusa, który troszczy się o uczniów, o ich zdrowie, a także współczującego ludziom. Dla Jezusa nie jest to tłum, to wiele pojedynczych historii życia, to wiele osób, które zna po imieniu, kocha i zbawia. Jezus jest czułym i kochającym Zbawicielem, podziękujmy Jemu za to, że tak bardzo nas kocha.

Dziękujemy Tobie Panie! Amen.

Adres zdjęcia - tutaj link (kliknij). Jest to Ikona Oblicze Jezusa Oblubieńca Kościoła, jest ona wykonana przez p. Radosława Owczarskiego. Jeśli ktoś jest ZAINTERESOWANY tutaj kontakt: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

XV Niedziela Zwykła

Jezus przywołał do siebie Dwunastu i zaczął rozsyłać ich po dwóch. Dał im też władzę nad duchami nieczystymi.
I przykazał im. żeby nic z sobą nie brali na drogę prócz laski: ani chleba, ani torby, ani pieniędzy w trzosie. „Ale idźcie obuci w sandały i nie wdziewajcie dwóch sukien”.
I mówił do nich: „Gdy do jakiego domu wejdziecie, zostańcie tam, aż stamtąd wyjdziecie. Jeśli w jakim miejscu was nie przyjmą i nie będą was słuchać, wychodząc stamtąd strząśnijcie proch z nóg waszych na świadectwo dla nich”.
Oni więc wyszli i wzywali do nawrócenia. Wyrzucali też wiele złych duchów oraz wielu chorych namaszczali olejem i uzdrawiali.

Rozważanie

Pan Jezus poprzez dzisiejsze Słowo Boże zaprasza nas do głębokiej ufności Jemu. On wie, czego nam potrzeba, Każdy z nas musi się skupić na swoim zadaniu, aby je dobrze wypełnić, a Pan Bóg zatroszczy się, aby niczego nam nie zabrakło.

W dniu dzisiejszym warto też się zastanowić, jakim ja jestem świadkiem Jezusa. Czy swoją postawą wskazuję na Pana Boga? Co mogę zrobić, aby lepiej wypełniać swoje powołanie?

Prośmy Pana Jezusua, abyśmy byli prawdziwymi wierzącymi w Pana Boga a także, żebyśmy żyli według słów "Nie troszczcie się więc zbytnio o jutro, bo jutrzejszy dzień sam o siebie troszczyć się będzie." Mt 6, 34