I Niedziela Wielkiego Postu, rok C

Jezus pełen Ducha Świętego powrócił znad Jordanu i czterdzieści dni przebywał w Duchu na pustyni, gdzie był kuszony przez diabła. Nic w owe dni nie jadł, a po ich upływie poczuł głód. Rzekł Mu wtedy diabeł: „Jeśli jesteś Synem Bożym, powiedz temu kamieniowi, żeby się stał chlebem”.
Odpowiedział mu Jezus: „Napisane jest: »Nie samym chlebem żyje człowiek«.
Wówczas wyprowadził Go w górę, pokazał Mu w jednej chwili wszystkie królestwa świata i rzekł diabeł do Niego: „Tobie dam potęgę i wspaniałość tego wszystkiego, bo mnie są poddane i mogę je odstąpić, komu chcę. Jeśli więc upadniesz i oddasz mi pokłon, wszystko będzie Twoje”.
Lecz Jezus mu odrzekł: „Napisane jest: »Panu, Bogu swemu, będziesz oddawał pokłon i Jemu samemu służyć będziesz«”.
Zaprowadził Go też do Jerozolimy, postawił na narożniku świątyni i rzekł do Niego: „Jeśli jesteś Synem Bożym, rzuć się stąd w dół. Jest bowiem napisane: »Aniołom swoim rozkaże o Tobie, żeby Cię strzegli«, i »na rękach nosić Cię będą, byś przypadkiem nie uraził swej nogi o kamień«”.
Lecz Jezus mu odparł: „Powiedziano: »Nie będziesz wystawiał na próbę Pana, Boga swego«”.
Gdy diabeł dokończył całego kuszenia, odstąpił od Niego aż do czasu.

Rozważanie

Dzisiejsza Ewangelii ukazuje nam w jaki sposób przebiega walka duchowa. Najwięcej pokus oraz najsilniejsze pojawiają się wtedy, kiedy jesteśmy u kresu naszych sił: zmęczeni, głodni, zniecierpliwieni. Bardzo często zdarza się, że najwięcej ataków na nas rozpoczyna się po zakończeniu rekolekcji, po niedzielnej mszy świętej lub też, gdy coś dobrego czynimy.

Zauważmy, że Jezus nie wchodzi w dialog z diabłem. Jedynym orężem, którym się broni, to Słowo Boże. My również wzorujmy się na postawie Jezusa i w chwilach trudności szukajmy pomocy w Piśmie Świętym

Panie Jezu, proszę nie dopuść do tego, abyśmy wchodzili w dialog z pokusą, ale żebyśmy zawsze umieli wykorzystać oręż Słowa Bożego w walce duchowej. Amen.