II Niedziela Wielkanocna

Było to wieczorem owego pierwszego dnia tygodnia. Tam, gdzie przebywali uczniowie, drzwi były zamknięte z obawy przed Żydami. Jezus wszedł, stanął pośrodku i rzekł do nich: ”Pokój wam!”. A to powiedziawszy, pokazał im ręce i bok. Uradowali się zatem uczniowie, ujrzawszy Pana.
A Jezus znowu rzekł do nich: ”Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam”. Po tych słowach tchnął na nich i powiedział im: ”Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane”.
Ale Tomasz, jeden z Dwunastu, zwany Didymos, nie był razem z nimi, kiedy przyszedł Jezus. Inni więc uczniowie mówili do niego: ”Widzieliśmy Pana!”.
Ale on rzekł do nich: ”Jeżeli na rękach Jego nie zobaczę śladu gwoździ i nie włożę palca mego w miejsce gwoździ, i nie włożę ręki mojej do boku Jego, nie uwierzę”.
A po ośmiu dniach, kiedy uczniowie Jego byli znowu wewnątrz domu i Tomasz z nimi, Jezus przyszedł mimo drzwi zamkniętych, stanął pośrodku i rzekł: ”Pokój wam!”. Następnie rzekł do Tomasza: ”Podnieś tutaj swój palec i zobacz moje ręce. Podnieś rękę i włóż ją do mego boku, i nie bądź niedowiarkiem, lecz wierzącym”.
Tomasz Mu odpowiedział: ”Pan mój i Bóg mój!”.
Powiedział mu Jezus: ”Uwierzyłeś, bo Mnie ujrzałeś; błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli”.
I wiele innych znaków, których nie zapisano w tej księdze, uczynił Jezus wobec uczniów. Te zaś zapisano, abyście wierzyli, że Jezus jest Mesjaszem, Synem Bożym, i abyście wierząc, mieli życie w imię Jego.

Rozważanie

W dzisiejszej Ewangelii ukazany jest obraz grona uczniów, którzy z przerażenia zamykają. Możemy się domyślać, jak napięta tam musiała panować atmosfera. Uczniowie usłyszeli już od kobiet, że Jezus żyje, ale ich serca napełniały wątpliwości, a także lęk o swoje życie.

Do tej sztywnej sytuacji wkracza Bóg. Wchodzi pomimo zamkniętych drzwi i staje pośrodku. Bardzo ważna jest to uwaga dla nas, aby właśnie Jezusa zaprosić do naszych trudnych spraw i Jemu pozwolić na to, aby stał się centrum życia.

Pierwszym darem, jaki uczniowie otrzymują od Pana to pokój. Jest on swoistym fundamentem, na którym budowane są wszystkie Boże dzieła. Tym pokojem w sercu powinien się charakteryzować każdy uczeń Pana, a gdy go mu brakuje powinien wołać do Pana o ten cenny dar.

Pan Jezus zawsze hojnie nas obdarowuje, bo oddaje nam Siebie, otrzymujemy także od Niego Jego tchnienie, Jego Ducha, który ożywia, uświęca, leczy i odnawia. To właśnie w mocy Ducha świętego są sprawowane wszystkie sakramenty Kościoła.  To dzięki Niemu możemy niejednokrotnie usłyszeć „Ja odpuszczam Tobie grzechy” w cudzie sakramentalnej spowiedzi.

Dzisiaj Jezus poleca właśnie tą posługę jednania, szerzenia Bożego Miłosierdzia, o czym też przypomniał Patronce Apostolatu –    św. Faustynie. W dniu dzisiejszym można otrzymać morze łask, co Pan Jezus obiecał polskiej świętej.

 Która dusza przystąpi do spowiedzi i Komunii świętej, dostąpi zupełnego odpuszczenia win i kar (Dz. 699).

Warto z tego wielkiego daru skorzystać i podziękować Panu Bogu za Jego hojność! To jest Prawdziwa Miłość!

Panie, dziękujemy za Twoją dobroć, za to, że poprzez Ducha Świętego wnosisz do naszego życia pokój, radość, miłość. Dla Ciebie każdy jest ważny i to właśnie z tej troski o nas ustanowiłeś sakrament pojednania, abyś przez Niego nas leczył i obmywał z win. Dziękujemy, że nas tak bardzo kochasz!

Wielkanoc

EWANGELIA (J 20,1-9)

Pierwszego dnia po szabacie, wczesnym rankiem, gdy jeszcze było ciemno, Maria Magdalena udała się do grobu i zobaczyła kamień odsunięty od grobu. Pobiegła więc i przybyła do Szymona Piotra i do drugiego ucznia, którego Jezus miłował, i rzekła do nich: „Zabrano Pana z grobu i nie wiemy, gdzie Go położono”.
Wyszedł więc Piotr i ów drugi uczeń i szli do grobu. Biegli oni obydwaj razem, lecz ów drugi uczeń wyprzedził Piotra i przybył pierwszy do grobu. A kiedy się nachylił, zobaczył leżące płótna, jednakże nie wszedł do środka.
Nadszedł potem także Szymon Piotr, idący za nim. Wszedł on do wnętrza grobu i ujrzał leżące płótna oraz chustę, która była na Jego głowie, leżącą nie razem z płótnami, ale oddzielnie zwiniętą na jednym miejscu. Wtedy wszedł do wnętrza także i ów drugi uczeń, który przybył pierwszy do grobu. Ujrzał i uwierzył. Dotąd bowiem nie rozumieli jeszcze Pisma, które mówi, że On ma powstać z martwych.

Rozważanie

Dzisiejszej nocy Jezus Zmartwychwstał!

Czy i my dzisiaj jak Ci uczniowie biegniemy do grobu, żeby zobaczyć co się stało?  Czy naprawdę chcemy zobaczyć pusty grób? Czy bardziej przywykliśmy do tego faktu i stal się dla nas on rutyną? Można przecież powiedzieć, że  Jezus zmartwychwstał jakieś 2000 lat temu i nie ma to na mnie żadnego wpływu! Jakże mylne jest takie myślenie. Fakt zmartwychwstnaia Jezusa zmienił cały świat, bo nadał jemu nadzieję. To właśnie ona pozwala nam wierzyć, że jest możliwe to, abyśmy byli zbawieni. To Jezus otworzył nam bramy nieba, to On zapłacił za nas długi za popełnione grzechy. Ale czy Ty chcesz z tego skorzystać? Czy chcesz przyjąć dar zbawienia od Kochającego do szaleństwa Pana?

Jezus  ma moc wyrawać każdego z nas ze śmierci grzechu. Czeka na twoje TAK, które pozwoli Mu na to, aby wydobył Ciebie z grobu, gdzie nie ma nadziei, gdzie panuje śmierć i smutek. Pan Jezus, jeśli zechcesz może odsunąć kamień z grobu Twojego serca. Wtedy to zapanuje głęboka radość w Twojej duszy i w końcu będziesz wolny! Otwórz się na Niego!

Tego właśnie Tobie życzymy, aby Jezusa miłość wydobyła Ciebie z Twojego grobu grzechu, ciepienia, beznadziei i napełniła wielką radością!

Panie Jezu, dziękujemy Tobie dzisiaj za to, że odsunąłeś kamień naszego grzechu, że pokonałeś tej nocy śmierć. Prosimy Ciebie, abyśmy się prawdziwie rozradowali z Twojego Zmartwychwstania i zaśpiewali całym sercem: Alleluja!