IV Niedziela Zwykła

W mieście Kafarnaum Jezus w szabat wszedł do synagogi i nauczał. Zdumiewali się Jego nauką; uczył ich bowiem jak ten, który ma władzę, a nie jak uczeni w Piśmie.
Był właśnie w synagodze człowiek opętany przez ducha nieczystego. Zaczął on wołać: „Czego chcesz od nas, Jezusie Nazarejczyku? Przyszedłeś nas zgubić. Wiem, kto jesteś: Święty Boży”.
Lecz Jezus rozkazał mu surowo: „Milcz i wyjdź z niego”. Wtedy duch nieczysty zaczął go targać i z głośnym krzykiem wyszedł z niego.
A wszyscy się zdumieli, tak że jeden drugiego pytał: „Co to jest? Nowa jakaś nauka z mocą. Nawet duchom nieczystym rozkazuje i są mu posłuszne”. I wnet rozeszła się wieść o Nim wszędzie po całej okolicznej krainie galilejskiej.

Rozważanie

Jezus Jest Panem, to podstawowe przesłanie dzisiejszej Ewangelii. On Jest Panem i nie ma w innym Imieniu Zbawienia. Doskonale o tym wie szatan, który na widok Jezusa szaleje, bo wie, że jest przegrany.

Jezus pokonał szatana i Jest Królem, Królem, który nieustannie uwalnia nas spod władzy złego ducha, któremu zależy na naszej zgubie, nieszczęściu, śmierci. Jezus daje życie i  to życie w pełni, Jemu zależy na naszej radości wiecznej, czyli takiej, która nie będzie mieć końca. Niech ta niedziela będzie kolejną okazją do oddania siebie Jezusowi, zawierzenia swoich radości i trosk Zwycięzcy.

Panie Jezu, chcę do Ciebie należeć. Pragnę być twój na zawsze, proszę uwolnij mnie od każdego grzechu i jego skutków. Jezu, proszę okaż mi Swoje Miłosierdzie i naucz mnie Ciebie kochać całym sercem. Jezu, bądź Panem mojego życia. Wyrzekam się szatana i wszystkich okazji do grzechu, chcę żyć w zgodzie z Twoją nauką.

Maryjo, miej mnie i moich bliskich w Swojej opiece, Amen.

III Niedziela Zwykła

Gdy Jan został uwięziony, przyszedł Jezus do Galilei i głosił Ewangelię Bożą. Mówił: „Czas się wypełnił i bliskie jest królestwo Boże. Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię”.
Przechodząc obok Jeziora Galilejskiego, ujrzał Szymona i brata Szymonowego, Andrzeja, jak zarzucali sieć w jezioro; byli bowiem rybakami. Jezus rzekł do nich: „Pójdźcie za Mną, a sprawię, że się staniecie rybakami ludzi”. I natychmiast zostawili sieci i poszli za Nim.
Idąc nieco dalej, ujrzał Jakuba, syna Zebedeusza, i brata jego, Jana, którzy też byli w łodzi i naprawiali sieci. Zaraz ich powołał, a oni zostawili ojca swego, Zebedeusza, razem z najemnikami w łodzi i poszli za Nim.

Rozważanie

Jezus pojawia się w życiu Andrzeja i Szymona, pociąga ich do tego, aby poszli za nim. Bracia idą za Nim, dlaczego? Jak myślisz, co takiego musiało być w Jezusie, że od razu wszystko zostawiają i idą wraz z Nim? Jak wielką moc musiały mieć słowa Jezusa, skoro tak zareagowali rybacy.

Podobnie jest dzisiaj, Jezus powołuje każdego z nas do misji, aby kochać Jego i innych, aby być świadkiem Jego obecności, powołuje do bycia szczęśliwymi na całą wieczność. Niech Jego Słowa będą w nas owocowały podobną reakcją jak u rybaków z Ewangelii. Zatem drogi czytelniku, zostaw to co niepotrzebne i wsłuchaj się w Jego Głos.