II Niedziela Wielkiego Postu

Jezus wziął z sobą Piotra, Jakuba i Jana i zaprowadził ich samych osobno na górę wysoką. Tam przemienił się wobec nich. Jego odzienie stało się lśniąco białe tak, jak żaden wytwórca sukna na ziemi wybielić nie zdoła. I ukazał się im Eliasz z Mojżeszem, którzy rozmawiali z Jezusem.
Wtedy Piotr rzekł do Jezusa: „Rabbi, dobrze, że tu jesteśmy; postawimy trzy namioty: jeden dla Ciebie, jeden dla Mojżesza i jeden dla Eliasza”. Nie wiedział bowiem, co należy mówić, tak byli przestraszeni.
I zjawił się obłok, osłaniający ich, a z obłoku odezwał się głos: „To jest mój Syn umiłowany, Jego słuchajcie”. I zaraz potem, gdy się rozejrzeli, nikogo już nie widzieli przy sobie, tylko samego Jezusa.
A gdy schodzili z góry, przykazał im, aby nikomu nie rozpowiadali o tym, co widzieli, zanim Syn Człowieczy nie powstanie z martwych. Zachowali to polecenie, rozprawiając tylko między sobą, co znaczy powstać z martwych.

Rozważanie

Jezus przemienia się na Górze Tabor, ukazuje Swoje Oblicze Uwielbione. Pokazuje, że życie nie kończy się wraz ze śmiercią, że jest życie wieczne, bo przecież towarzyszą jemu Mojżesz i Eliasz, którzy też swoją postawą wskazują na Jezusa, który wypełni w pełni Prawo Mojżeszowe.

Na sam "dodatek" uczniowe słyszą wyjątkowy głos, głos samego Boga, który mówi, że Jezus jest JEGO SYNEM i poleca SŁUCHAĆ JEGO SŁÓW.

Niech to niesamowite doświadczenie Nieba- obecności Boga, Jezusa, świętych będzie Twoim udziałem.  Adoruj Twarz Jezusa, słuchaj Jego słów i z tym "pakietem" idź do ludzi. Zejdź z góry spotkania z Jezusem i swoim życiem wskazuj na Jezusa!