Ruch osób modlących się za kapłanów „Le Mouvement des Marguerites” został założony w Kanadzie w 1981 roku przez panią profesor Louise Ward, przy aprobacie miejscowego biskupa. Tam też powstały pierwsze margaretki. Zatem źródłem ogólnych zasad są kanadyjskie wytyczne.

  1. Cele Apostolatu:
    • modlitwa za wybranego kapłana 
    • troska o jedność kapłanów ze swoim biskupem i między sobą
    • współpraca między kapłanami i świeckimi 
    • wspieranie powołań do kapłaństwa i życia zakonnego 
  2. Logo Apostolatu

    Jako logo ruchu wybrano margaretkę czyli polny kwiat. Siedem płatków reprezentuje siedem osób, które zobowiązały się do modlitwy za konkretnego kapłana. W centrum kwiatu wpisuje się imię kapłana, natomiast na płatkach imiona osób, które składają Bogu przyrzeczenie modlitwy – każda w jednym, wybranym przez siebie dniu tygodnia.

  3. Modlitwa

    Według założycielki: „Każdy ‘płatek’ może modlić się w sposób, który najlepiej mu odpowiada, każdy na swój sposób. Ruch nie oferuje specjalnej formuły”. Zatem istnieje dowolność w przyjmowaniu modlitw przez różne margaretki. Szanując wytworzoną przez lata praktykę, proponujemy modlitwę „O Jezu Boski Pasterzu…” która znajduje się na naszych blankietach.

  4. Blankiety krajowego duszpasterstwa posiadają imprimatur.

    Istnieje kilka sposobów ich otrzymania:

    • samodzielne wydrukowanie: www.apostolatmargaretka.pl/blankietsamodzielne wydrukowanie: www.apostolatmargaretka.pl/blankiet
    • wysyłka pocztą na teren całej Polski Małgorzata Kuś: tel. 506 653 823 lub Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. 
    • zakup w niektórych księgarniach i wydawnictwach 
    • udział w pielgrzymkach Apostolatu, na których są one dostępne
  5. Zadania osoby tworzącej margaretkę:
    • Znalezienie 7 osób chętnych do utworzenia margaretki
    • Skontaktowanie się z wybranym księdzem
    • Wpisanie powstałej margaretki do Ogólnopolskiej Księgi Apostolatu (poprzez formularz na stronie www.apostolatmargaretka.pl lub mailem na adres: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.). 
    • Podtrzymywanie jedności między grupą modlących się osób
    • Pamięć o składaniu życzeń kapłanowi (z okazji imienin, święceń itp.) 
  6. ​Wręczenie margaretki kapłanowi

    Grupa 7 osób tworząca margaretkę winna skontaktować się z kapłanem i wspólnie ustalić formę jej wręczenia. Można uczynić to w formie uroczystej lub zwyczajnie rozpocząć modlitwę ofiarowując kapłanowi wypełniony blankiet. Przyjęciu margaretki warto nadać uroczystą formę, gdyż integruje to i mobilizuje grupę do gorliwej modlitwy, jest świadectwem dla innych. Każdy dzień jest dobry, aby złożyć przyrzeczenie (jubileusz, imieniny, pielgrzymka). Jeśli to możliwe, grupa siedmiu osób uczestniczy we mszy świętej i po kazaniu lub komunii św. składa przyrzeczenie (na głos lub cicho w sercu, razem lub osobno). Optymalną sytuacją jest, gdy kapłan sprawuje w intencji nowopowstałej margaretki mszę św., podczas której przyjmuje przyrzeczenie modlitwy. Można posłużyć się formą:

    W ramach Apostolatu Modlitwy za Kapłanów / przed Jezusem w Najświętszym Sakramencie / uroczyście przyrzekam / modlić się w intencji ks. (imię) / w wybranym dniu tygodnia / do końca jego życia. / Tak mi dopomóż / Boże w Trójcy Jedyny / Maryjo Matko Kościoła / i wszyscy święci. Amen.

  7. Uwagi szczegółowe
    • Ta sama osoba może należeć do kilku margaretek, np. siedmiu, modląc się każdego dnia za innego księdza.
    • Wraz ze śmiercią księdza rozpada się margaretka. Według Louise Ward jest podobnie jak w przyrodzie, gdy znika serce kwiatu, płatki spadają na ziemię i nie ma już margaretki. (When the priest dies, the Daisy is dissolved; it is like in nature: when the flower’s heart disappears the petals fall to the earth. There is no more daisy). Jeśli ktoś pragnie dalej się modlić, to czyni to nie na zasadzie obowiązku, lecz dobrowolności. 
    • Jeżeli ktoś umiera wcześniej niż dany kapłan, to można zastąpić go inną osobą, jednakże nie jest to obowiązkowe, gdyż wierzymy w tajemnicę świętych obcowania.